Net als vele andere Nederlanders leerde Remco al op jonge leeftijd fietsen. Eerst was dit voornamelijk een functionele bezigheid om de kilometers van Harlingen naar school te overbruggen. Door het fanatisme van zijn vader is hij op 18-jarige leeftijd begonnen met wielrennen op het oude fietsje van pa. De eerste grote tocht was de beroemde Elfstedentocht. Na enkele van dit soort tourtochten is hij er samen met zijn vader een weekje op uit gegaan naar de Franse Alpen om de Alpe d huez te fietsen. Hier is het fietsvirus echt tot hem doorgedrongen. Na deze tocht heeft hij in 2003 zijn eerste Wereldfiets, een Koga Miyata Worldtraveller, gekocht en is hij alleen met fiets, tent en alle andere benodigdheden naar Barcelona gefietst. Jaarlijkse tochten met pa, kampeertochten op de wereldfiets en tourtochten op zijn eigen nieuwe racefiets waren een terugkomende activiteit en toen hij Petra leerde kennen sleurde hij haar mee in de fietsgekte..

Petra en haar fiets
Fietsen is nooit Petra haar grootste hobby geweest. Fietsen was een noodzaak om vanuit Venhuizen bij de trein te komen, bij het cafe, bij vrienden en familie. Toch heeft Remco haar kunnen aansteken met het besmettelijke fietsvirus. Eerst in de zomer van 2007 de fietsen mee naar Oostenrijk, Kroatie en Hongarije. Remco op zijn Koga en Petra op Remco's mountainbike. Eenmaal begonnen met korte dagtochten met fabelachtige vergezichten eindigden in een korte tocht van 3 dagen rond het Balatonmeer. Het besluit was hierna genomen: Petra wilde een eigen fiets. Eerst een tweedehandsje voor het geval zij het toch niet leuk zou vinden... Deze vond zij in een Koga Miyata Traveller uit 2005. Daarna volgden een weekje fietsen in de meivakantie 2008 in Nederland en Belgie en in de zomervakantie 3 weken door de Baltische landen. Voor Petra was het nu  duidelijk: "De fiets is het mooiste vervoermiddel wat er bestaat!"

Hoe het allemaal begonnen is
Al na de eerste korte tochten in de zomer van 2007 was het plan om samen een verre reis te gaan maken gesmeed. Na de verschillende tochtjes hebben we duidelijk dat we het goed samen kunnen redden op twee fietsen en in een klein tentje met weinig bagage. De ouderwetse clichematige rolverdeling lijkt op ons van toepassing. Zo is Remco beter in het bepalen van de route, het lezen van de kaart en de onderhoudstechniek van de fietsen. Petra in het organiseren van het reilen en zeilen rondom ons kleine synthetische huis, de eenpansgerechten en de algemene aankleding. Remco fietst voorop en Petra gaat er gestaag achteraan. Of dit rolverdeling of kracht betreft mag naar eigen inzicht ingevuld worden...

We zijn blij met elkaar en tegelijkertijd kunnen we elkaars bloed af en toe wel drinken bij een meningsverschil over route, slaapplek of wat dan ook. 24 uur met elkaar is geven en nemen! Maar ook dat zijn ervaringen die we met elkaar willen delen. 
We zijn aan zo'n gigantisch mooi avontuur begonnen en het is nog niet klaar! Zoveel te zien, zoveel te beleven

Tot over een tijdje!!