Al na de eerste gezamelijke korte tochten in de zomer van 2007 hebben de eerste gedachten over een verre reis zich kenbaar gemaakt. Al fantaserend over een reis in Azie kwam het idee naar boven om van Hoorn naar Australie te fietsen. We hebben ons doel enigzins aangepast en hopen nu via Europa en midden Azie, zuidoost Azie met de fiets te bereiken. Voor een reis als deze is veel voorbereiding nodig: Wanneer gaan we weg, hoe zijn de landen, de klimaten, wat hebben we allemaal nodig, wat doen we met ons huis, onze baan onze katten...

Regelmatig  zijn de plannen gewijzigd en  uiteindelijk hebben we  een  fantastisch plan  die hoogstwaarschijnlijk  onderweg  nog  regelmatig  zal wijzigen...

Puntjes op de 'i'
3 februari 2009
Inmiddels begint het erop te lijken. Bijna alles is voorbereid, het huis verhuurd, de katten gaan naar Truus en Harry, de fietsen zijn ingereden met zo'n duizend kilometer, recepten voor onze reisapotheek zijn binnen, we zijn op de foto geweest voor het WestfriesWeekblad, gesponserde banden van Schwalbe zijn binnen en ook reserve onderdelen als spaken en reserbe boutjes liggen uitgestalt op zolder. Onze zolder is op het moment helemaal leeg. Op onze fietsreisspullen na. Alles ligt mooi uitgestalt. De paklijst ernaast zodat we af kunnen vinken of we alles hebben.  Waterfilter: check. MSR benzine brander: check. Spakenspanner: check.  Kleding van Icebreaker die nooit gaan stinken: check. Tent met reserve tentstokken: check.
We hebben intussen veel gelezen over de route, de mensen en het eten onderweg. Eigenlijk willen we alles wel weten, van A tot en met Z. Maar dat kan natuurlijk niet en willen we ook niet. Zo schijnt Tibet nu gesloten te zijn voor fietsers. Sinds de onlusten vlak voor de Olympische Spelen is Tibet afgesloten voor fietsers die zelfstandig willen fietsen. Hopelijk  brengt de komst van de Dalai Lama naar Nederland geen negatieve zeken met zich mee als het niet kunnen verkrijgen van een visum voor China. Ach het duurt nog zeker zes maanden voordat we daar zijn, we laten het maar over ons heen komen...
Winterkamperen
31 december 2008
Whoahhh,  Brrrrrr!!! Lekker fietsen over de dijkjes, jagers aanschouwern bij Ransdorp en door bijzondere straatjes van IJburg fietsen, en dat met een temperatuur flink onder nul. Goed warm aankleden en flink doortrappen. Het zonnetje doet ons goed. Het verwarmd de koude voeten weer op. De Utrechtse heuvelrug is mooi. En de fietspaden in de winter zijn erg rustig. Het  fietsenroute netwerk met de bekende nummertjes loodst ons om de steden heen door  de bossen en over heide velden.  Een herder trekt met hond en kudde schapen over de velden. Zelfs op vennetjes wordt al geschaatst. Prachtig, maar koud. Roerig koud. En dan moet dit wel de nacht worden dat onze slaapzakken getest gaan worden.  Op zoek naar de paalkamping in het bos nabij Auterlitz komen we twee fietsers tegen. Jan en Simone zijn ook op zoek naar de paalkamping. De batterij van hun GPS heeft het begeven door de kou. Samen hebben we geen paalkamping kunnen vinden voordat het donker werd. Wel een mooi veldje voor onze tentjes. Na snel een kopje thee en de nasi met noten naar binnen gewerkt te hebben  zijn we in ons tentje gekropen. Geen weer om buiten te blijven staan kletsen. De thermometer wees om zeven uur 's avonds al min zeven aan. Het beloofde een koude nacht te worden. Toch hebben onze thermarest matjes ons niet laten bevriezen. Wel zijn de slaapzakken aan de koude kant.  Vooral het moeten plassen in de nacht is geen pretje. We werden wakker toen het licht werd en er een mooie blauwe lucht boven ons hing. Laat de zon maar snel doorbreken en ons opwarmen. Water verwarmen voor thee en het brood ontdooit op de deksel van de pan. Nog een litertje water verwarmen om het ijs uit onze bidons te laten smelten. De terugweg leidt ons via de Vecht weer naar de dijkjes in Noord Holland, waar de zon zo nabij Uitdam ten onder gaat.

Omhoog